" Το 1979, μία φαινομενικά συνηθισμένη σωστική ανασκαφή στον οικισμό του Άνω Μαζαρακίου, στο οροπέδιο της Ρακίτας, στα νοτιοδυτικά του Αιγίου, επάνω στον Παναχαϊκό, το βουνό δηλαδή που δεσπόζει στο κέντρο του νομού [ εικ. 1], έφερε στο φως τον πρωιμότερο ναό της Αχαΐας, που χρονολογείται στο τελευταίο τέταρτο του 8ου αι. π.Χ. Πρόκειται για έναν περίπτερο αψιδωτό ναό, με ημικυκλικό προστώο (εικ. 2), ώστε να ισορροπεί η πρόσοψη με την πίσω αψιδωτή απόληξη. Ένας χάλκινος καθρέφτης, που βρέθηκε 17 χρόνια μετά την πρώτη ανασκαφική περίοδο, επιβεβαίωσε το όνομα της λατρευόμενης θεότητας, που είχε υποτεθεί από την αρχή με βάση τα χαρακτηριστικά των κινητών ευρημάτων και αποκάλυψε και το επίθετό της (εικ. 3). Ο ναός ήταν αφιερωμένος στην Άρτεμη Αοντία, δηλαδή την Άρτεμη που προκαλεί ανέμους. Οι κίονες και τα κιονόκρανα της περίστασης ήταν ξύλινα και δεν σώθηκαν. Ωστόσο πήλινα ομοιώματα δωρικών ναών (εικ. 4) που βρέθηκαν κατά την ανασκαφή δεν αφήνουν αμφιβολία ότι ο ναός, που είχε ιδρυθεί επάνω σε προϋπάρχοντα υπαίθριο βωμό τέφρας, ήταν δωρικός. Έτσι η ανεύρεση του συγκεκριμένου ναού δημιούργησε ερωτηματικά και έδωσε ερεθίσματα για το πού παρουσιάστηκε για πρώτη φορά ο δωρικός ρυθμός." ( Μιχάλης Πετρόπουλος, Η συμβολή της Αχαΐας στην πρώιμη ναϊκή αρχιτεκτονική )
Το μεγαλύτερο μέρος των δημοσιεύσεων του αρχαιολόγου Μιχαήλ Πετρόπουλου, ανασκαφέα του ναού ακολουθεί. Πηγή : Μιχαήλ Πετρόπουλος, Academia.edu
Εικ. 2
"Αρκεί να αναφέρουμε τρία στοιχεία για να αντιληφθούμε το μέγεθος της σπουδαιότητας του Ναού:
1)Κατά τον καθηγητή κ. Αθανάσιο Ριζάκη, ο Ναός άλλαξε τα δεδομένα για την καταγωγή του Δωρικού ρυθμού, ο οποίος φαίνεται να έχει τις ρίζες του στην Ανατολική Αχαΐα, στην οποία ανήκει και η Ρακίτα. Ο ίδιος υποστήριξε με περισσή τόλμη, ότι η ανασκαφή αυτή είναι η σημαντικότερη που διεξήχθη ποτέ στην Αχαΐα.
2)Το Πανεπιστήμιο του Nottingham της Αγγλίας, στην ετήσια διάλεξη που διοργανώνει, με σκοπό να τιμήσει, έναν αρχαιολόγο για το σπουδαίο επιστημονικό του έργο, βράβευσε τον κ. Μιχάλη Πετρόπουλο για το λόγο ότι αυτός έκανε διεθνώς γνωστή την Αρχαιολογία της Αχαΐας. Σημειωτέων, της τιμής αυτής για πρώτη φορά έτυχε Έλληνας αρχαιολόγος.
Το θέμα της ομιλίας του κ. Πετρόπουλου ήταν: «Ο Ναός της Αρτέμιδος Αοντίας- της Αρτέμιδος που προκαλεί τους ανέμους δηλαδή- στη Ρακίτα». Το θέμα αυτό προκάλεσε το ενδιαφέρον όλων των Αγγλικών Πανεπιστημίων-όπως φάνηκε εξάλλου και από τη συζήτηση που ακολούθησε με διάφορους καθηγητές- οι οποίοι ήρθαν να την ακούσουν από το Λέστερ, το Κέμπριτζ, την Οξφόρδη, το Λίβερπουλ, κλπ. Αλλά και από τα Πανεπιστήμια της Σκωτίας, της Ιρλανδίας, της Ολλανδίας, του Μπάρι της Ιταλίας και αλλού.
3)Τα τελευταία χρόνια αποτελεί μέρος της ύλης που διδάσκεται στα Μεταπτυχιακά μαθήματα της Φιλοσοφικής Σχολής, του τμήματος της Ιστορίας και Αρχαιολογίας, τόσο στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών όσο και στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.
Κατόπιν όλων αυτών διερωτάται κανείς, γιατί τόσο η αρμόδια υπηρεσία, όσο και η πολιτεία δεν αξιοποιούν αυτόν το χώρο; Για ποιο λόγο δεν είναι επισκέψιμος αφενός και αφετέρου γιατί δεν δημιουργείται ένα στέγαστρο προκειμένου να είναι εμφανής η κάτοψη του Ναού;" ( Αναστάσιος Αθανασόπουλος, Ένας μη αξιοποιημένος υψίστης αρχαιολογικής σημασίας χώρος στη Ρακίτα Αχαΐας )
Μιχαήλ Πετρόπουλος, Γεωμετρικός Ναός Ρακίτας. Λατρευόμενη Θεότητα, 2001
Μαρία Τσονοπούλου, Τα ιερά της Αρτέμιδος στην Πελοπόννησο, Μεταπτυχιακή Εργασία, ΑΠΘ, 2012
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου