Γράφει ο Θύμιος Πέτρου στην εφημερίδα ΕΣΤΙΑ
Ο υποπλοίαρχος Βλαχάκος είναι και πάλι από χθες φρουρός των ελληνικών θαλασσών. Η σημαία υψώθηκε στο καράβι που φέρει το όνομά του. Και τα καράβια, όπως οι ναυτικοί καλά γνωρίζουν έχουν ψυχή. Την ψυχή των ναυμάχων.
Από τα αρχαία χρόνια, από τον Θεμιστοκλή (όνομα που δεν έλειψε ποτέ από το ονοματολόγιο του Στόλου) μέχρι τον Βλαχάκο και τους συμπολεμιστές που έπεσαν μαζί του, τον Χριστόοδουλο Καραθανάση και τον Έκτορα Γιαλοψό.
Για κάποιο λόγο στο συλλογικό ασυνείδητο το όνομα του Βλαχάκου αναδεικνύεται πρώτο, όταν η σκέψις στρέφεται στα Ίμια και στην τελευταία πτήση του ελικοπτέρου με τον διακριτικό αριθμό «ΠΝ 21». Λόγος υπάρχει και θα τον αποκαλύψουμε σήμερα.
Πολιτική και στρατιωτική ηγεσία ήσαν χθες στην τελετή υψώσεως της ελληνικής σημαίας στο πλοίο, το ταχύ περιπολικό κατευθυνομένων βλημάτων «Υποπλοίαρχος Βλαχάκος». Ήταν μια στιγμή ιδιαίτερη για το Πολεμικό Ναυτικό, καθώς το καινούργιο πλοίο παίρνει την θέση του στην Διοίκηση.
Τα πλοία της Διοίκησηςμ της οποίας φέρουν ονόματα αξιωματικών τίμησαν την στολή και τον όρκο τους, καθώς οι περισσότεροι έπεσαν υπέρ πατρίδος κατά τους πολέμου της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας. «Καραθανάσης», «Βότσης», «Πεζόπουλος», «Ρίτσος», «Κρυσταλλίδης» είναι κάποια από αυτά τα ονόματα, σύγχρονα «ξύλινα τείχη» του Αιγαίου. Τώρα και «Βλαχάκος».
Την νύχτα εκείνη της 31ης Ιανουαρίου 1996, η φρεγάτα «Ναβαρίνον» ήταν το πλοίο διοικήσεως στην περιοχή των Ιμίων. Το σήμα του αρχηγού του ΓΕΝ αντιναυάρχου Ιωάννη Στάγκα ΠΝ είχε φθάσει στις 2.04: «Είμαι απόλυτα βέβαιος ότι αν χρειαστεί όλοι σας θα φανείτε αντάξιοι της ενδόξου ιστορίας του ΠΝ. Καλή τύχη και ο Θεός Μαζί σας».
Στις θέσεις μάχης όλοι πλέον προσηλωμένοι στο καθήκον. Έτοιμοι. Στο καρρέ αξιωματικών οι ιπτάμενοι σε ετοιμότητα. Κάποιοι με γαλήνια στωικότητα. Και ο Βλαχάκος με αποφασιστικότητα την οποία θα έδειχνε λίγα λεπτά αργότερα.
Δεν ήταν το όνομά του στο «βαρδιόχαρτο» όπου γράφονταν οι υπηρεσίες της νύχτας. Μα ούτε και ο Καραθανάσης ήταν προγραμματισμένο να πετάξει. Νωρίτερα είχε κληθεί να καλύψει κενό που δημιουργήθηκε εξ αιτίας της μεγάλης κινητοποιήσεως. Και ως άνθρωπος του καθήκοντος έσπευσε.
Προβληματιζόταν τώρα για τον ποιον θα ήθελε για συγκυβερνήτη του. Δεν αμφέβαλε για το φρόνημα κανενός. Σε λεπτομέρειες εστιαζόταν η σκέψις του. Ο Βλαχάκος το κατάλαβε. Και βγήκε μπροστά. «Θα έρθω εγώ».
Με το χέρι του διέγραψε από το «βαρδιόχρτο» το όνομα συναδέλφου του και έβαλε το δικό του για την θέση του συγκυβερνήτου. Έτσι ξεκίνησε η πτήση προς το πεπρωμένο. Η αποστολή αναγνωρίσεως που είχε ανατεθεί στο πλήρωμα του «ΠΝ 21» ολοκληρώθηκε πριν χαθεί η επαφή με το ελικόπτερο.
Στο καράβι, όπως και στα έγκατα του στρατηγείου επιχειρήσεων του Πολεμικού Ναυτικού στην Αγία Παρασκευή η αντίδραση ήταν μία. Κάποιοι έκαναν το σταυρό τους. Κάποιος είπε ξερά: «Οι πρώτοι».
Όλοι ήσαν έτοιμοι να είναι οι επόμενοι. Οι κατευθυντήρες των πυροβόλων ήδη εγκλώβιζαν τα τουρκικά πλοία. Η συνέχεια που θα μπορούσε να είχε γραφτεί θα μας απήλλασσε από την προκλητικότητα των Τούρκων για τις δεκαετίες που θα έρχονταν.
Αλλά κάποιοι θέλησαν άλλη εξέλιξη. Κάποιοι μακρυά από το πεδίο, μακρυά από
τα ακριτικά νησιά, μακρυά από τον σφυγμό της Ελλάδος που φυλάττει Θερμοπύλες.
Οι λεπτομέρειες του πώς έπεσε το ελικόπτερο εκείνη την νύκτα δεν είναι της παρούσης. Αυτό που πρέπει να κρατήσουμε είναι ότι τρεις αξιωματικοί έπεσαν τότε «τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι».
Ανάμεσά τους ο Παναγιώτης Βλαχάκος που έγραψε την μοίρα με το χέρι του. Θα μπορούσε σήμερα να είναι ναύαρχος (συμμαθητής του ο Αρχηγός του Στόλου). Η μοίρα όμως του επεφύλασσε μεγαλύτερη τιμή. Να αναδειχθεί σε ήρωα του ελληνισμού.
Το καράβι με το όνομά του θα θυμίζει την θυσία του και η ανάμνησίς
του θα είναι παράδειγμα και πηγή εμπνεύσεως για τους σημερινούς αξιωματικούς και οπλίτες.
Καλοτάξιδο να είναι το καράβι.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου