Του Π. Ήφαιστου
Κάποτε κατοίκησα στο Θησείο. Με συμφοιτητές μου, παλαιότερα, πηγαίναμε στην Αγορά και συζητούσαμε. Περίπου θέατρο που αναβίωνε την άμεση δημοκρατία. Σούρουπο πριν λίγες μέρες, πήγαινα να συναντήσω συνάδελφο από το εξωτερικό που περνούσε από την Αθήνα. Εκεί κοντά σε μια ταβέρνα που ξέρω με καλή ρετσίνα. Κατηφορίζοντας συνάντησα τον Διογένη. Με ξάφνιασε: Κουρασμένος, απογοητευμένος και ανήσυχος. Το λυχνάρι του μισοσβησμένο.
Π. Ήφαιστος. Τι έχεις Διογένη; Είσαι καλά;
Διογένης. Όχι. Πάει να σβήσει το λυχνάρι, εγώ γέρασα και θα πεθάνω. Ψάχνω και δεν τους βρίσκω.
Π. Ήφαιστος. Τι ψάχνεις και ποιους δεν βρίσκεις;
Διογένης. Ψάχνω για λίγους Έλληνες Αστούς. Λίγους φιλελεύθερους, μπορούμε να τους ονομάσουμε και αστικοφιλελεύθερους. Δεν βρίσκω ούτε ένα.
Π. Ήφαιστος. Μήπως υπερβάλλεις Διογένη; Για όρισέ μου τι εννοείς «αστικοφιλελεύθερος».
Διογένης. Πολλά θα μπορούσα να πω. Αρχίζω από τον φίλο μου τον Τσαρούχη. Σωστά είπε πως αν και κομμουνιστής θα ανεχόταν και θα δεχόταν Γάλλους ή Βρετανούς αστούς. Ιδού πως το αιτιολόγησε ο μεγάλος ζωγράφος και άφθαστος αμπελοφιλόσοφος, όμως εμένα:
Πρώτον, γιατί οι μοντερνιστές αστοί είναι κύριοι. Θα με εκμεταλλεύονταν και θα με κατέστελλαν εάν επαναστατούσα αλλά δεν θα μου ρουφούσαν όλο το αίμα.
Δεύτερον, δεν θα μου ρουφούσαν όλο το αίμα γιατί είναι ορθολογιστές. Ως ορθολογιστές λοιπόν και Γάλλοι και Άγγλοι αστοί δεν θα ρουφούσαν όλο το αίμα των πολιτών για να μην τους εξολοθρεύσουν, να μην τους αναγκάσουν να μεταναστεύσουν και να τους κρατήσουν εν ζωή με τα ελάχιστα εκείνα κριτήρια μιας φιλελεύθερης θεωρίας. Γιατί όπως θα ξέρεις υπάρχουν και φιλελεύθεροι που δεν είναι στυγνοί Δαρβινιστές. Φιλελεύθεροι που είναι Αριστοτελιστές και σέβονται ελάχιστα, στοιχειώδη και στοιχειώδη.
[Για να μην παρεξηγηθούμε, μου είπε ο Διογένης, μην θεωρήσεις ότι εγώ είμαι Αριστοτελιστής. Ανάλυση των πραγμάτων κάνω ενώ ψάχνω για σύγχρονους Έλληνες αστούς και μάλιστα ενθυμούμενος τις οξυδερκείς παρατηρήσεις του Τσαρούχη εκεί υψηλά στα σύννεφα όπου συναντιόμαστε και αμπελοφιλοσοφούμε]
Τρίτον και συναφές, θα προτιμούσα τους Άγγλους και Γάλλους Αστούς, μου λέει ο Τσαρούχης, επειδή είναι πατριώτες. Πώς να το κάνουμε, λέει ακόμη εκεί υψηλά ο ζωγράφος. Είναι εκμεταλλευτές αλλά κύριοι και αριστοκράτες που διαιωνίστηκαν με κράτος, δεν έχουν πολλή δημοκρατία παρά μόνο συμβάσεις δικαιωμάτων που συχνά δεν τηρούν αλλά ξέρουν την σημασία για αυτούς του κράτους στον σύγχρονο ανελέητο κόσμο. Συμφωνώ με τον Τσαρούχη, συνεχίζει ο Διογένης. Η φιλοπατρία για ένα σύγχρονο μοντερνιστή αστό είναι κανόνας. Στην Ελλάδα είναι εξαίρεση που και αυτή χρειάζομαι μεγαλύτερο λυχνάρι για να την βρω.
Τέταρτον, μου είπε επίσης ο Τσαρούχης: Θα προτιμούσα Άγγλους αστούς γιατί δεν θα υπηρετούσαν τους κατακτητές και όσοι το έκαναν όταν οι κατακτητές φεύγουν, εκτελούν τους δοσίλογους.
Πέμπτο, προσθέτω σε αυτά που είπε ο Τσαρούχης, συνέχισε ο Διογένης: Οι μοντερνιστές αστοί (ακόμη και η ιδιόμορφη κρατική νομενκλατούρα του Στάλιν το ίδιο έκανε) αν δεν τους εκτελέσουν τους στέλνουν σπίτι τους. Δεν τους αμείβουν με εξουσιαστικές καρέκλες όπως κάνετε εσείς οι νεοέλληνες μετά το 1830. Όταν μετά την επανάσταση εξολοθρεύατε την Ελληνική αστική τάξη της διασποράς για να βάζετε έκτοτε στην εξουσία μόνο όσους υπηρετούν τους ξένους, όσους λένε ψέματα, όσους εξελίσσονται σε συμμορίες ληστών και όσους όταν και όποτε σηκώνεται κεφάλι σας εξοντώνουν, σας εξορίζουν και στο τέλος θα σας αποτελειώσουν. Ακόμη αγαπητέ μεγαλονησιώτη, συνέχισε ο Διογένης, εάν σταθούμε τα τελευταία πέντε χρόνια, ο Γάλλοι ή Άγγλοι αστοί δεν θα έκαναν αυτό που σας κάνουν οι Έλληνες αστοί. Οι οποίοι για να γλύφουν κάτι κοκαλάκια, οι άθλιοι, καταστρέφουν και εκποιούν τον πλούτο των νεοελλήνων που με κόπο και μόχθο έκαναν μετά το 1821. Οι οποίοι για να γλύφουν κοκαλάκια δεν διστάζουν να ψηφίζουν κατ’ εντολή ξένων κάθε βράδυ νόμους που επικαλούνται ως νομιμοποίηση για να σας αποτελειώσουν. Τι αθλιότητα: Για μια κίβδηλη καρέκλα οι απάτριδες, οι άπληστοι και οι νάνοι συγκρινόμενοι με τους Γάλλους ή Άγγλους αστούς.
Π. Ήφαιστος. Διογένη είσαι επαναστάτης. Όρισέ μου σε παρακαλώ τι εννοείς με Έλληνα αστικοφιλελεύθερο.
Διογένης. Όπως ξέρεις ίσως και εγώ με δικούς σας όρους να μπορούσα κάλλιστα να ονομαστώ κομμουνιστής (ή όπως λέτε εσείς οι σύγχρονοι Έλληνες προοδευτικός). Ας πούμε όμως ότι «είμαι κομμουνιστής αλλά Έλληνας» και μάλιστα όπως και ο Τσαρούχης και τόσοι άλλοι λογικός και ορθολογιστής. Γι’ αυτό θέλω να ζω σε αυτή την χώρα αξιοπρεπώς έστω και αν είμαι φτωχός και τον ορίζω τον Έλληνα αστό ως εξής:
Πρώτον, είναι πατριώτης. Η φιλοπατρία είναι εγγενής σε κάθε μέλος κάθε πολιτείας κάθε εποχής και κάθε περιοχής. Είτε είσαι αστός είτε κομμουνιστής πρέπει να ξέρεις ότι δεν πρόκειται να ενωθεί ο πλανήτης, δηλαδή οι κινέζοι με τους Άραβες, οι Άραβες με τους Σουηδούς και όλοι οι άλλοι με όλους τους άλλους. Η πατρίδα λοιπόν είναι πατρίδα όπως και να έχει. Ακόμη και σε μια συμπολιτεία που δεν βλέπω να κοντεύει.
Δεύτερον, οι δικός μου τύπος Έλληνα αστού δεν υπηρετεί δουλικά τους ξένους αλλά διαπραγματεύεται με τους ξένους οι οποίοι στον δικό μας κόσμο τον κλασικό και στον δικό σας τον κρατοκεντρικό, όπως τον λέτε, οι ξένοι όταν κατέχουν την εξουσία μόνο κατακτητές μπορούν να είναι. Ο δικός μου Έλληνας αστός μεγιστοποιεί τα συμφέροντα της χώρας του παλεύοντας αενάως να ισορροπήσει τις σχέσεις με τους πιο ισχυρούς (Αυτό φαίνεται διάβασε ο Διογένης που μάλλον εκεί μέσα στο πιθάρι του κοντά στην Ακρόπολη διαθέτει και διαδίκτυο: «πελατειακές διαπραγματεύσεις τα λέτε εσείς οι στρατηγιστές - http://wp.me/p3OlPy-wB).
Τρίτον, όπως κάνουν εκεί στην χώρα του John Rawls φροντίζουν για μια στοιχειώδη έστω διανεμητική δικαιοσύνη που συμβολίζει μια εξέλιξη σε σχέση με τον Θεοκρατικό Μεσαίωνα των δουλοπαροίκων και των ρακένδυτων. Τα πράγματα εξελίσσονται, πώς να το κάνουμε, μόνο οι Έλληνες δεν εξελίσσονται και γι’ αυτό δεν έχουν αστούς. Αν και το ξέρω πως ποτέ δεν θα φτάσουν ποτέ οι σύγχρονοι Έλληνες την δημοκρατία αυτών που επικαλούνται ως προγόνους τους θα μπορούσαν να έχουν λίγα –μα τον Δία λίγα, ελάχιστα τουλάχιστον– checks and balances.
Ντροπή σας νεοέλληνες. Μηδέν δημοκρατία: Δελτία των οκτώ (κοινώς «γιανοπριντεριστάν» και άλλες αηδίες). Πραιτοριανοί που ρυθμίζουν το τράφικ μεταξύ τροικανών και ξένων εισβολέων κάθε εποχής.
Π. Ήφαιστος. Σταμάτα Διογένη πήρες φόρα. Δηλαδή τον Κωστάκη, τον Γιωργάκη, τον Βαγγελάκη, τον Αντωνάκη και τους άλλους; Τους μηδένισες τελείως; Πριν από αυτούς τι είχαμε; Σε τελευταία ανάλυση δεν φταίνε οι Έλληνες πολίτες, αυτοί που τους ανέχτηκαν ή και συμμετείχαν στο «πάρτι», τις φούσκες και το όργιο της κατανάλωσης;
Διογένης. Ειλικρινά δεν περίμενα από εσένα τέτοια ερώτηση. Επειδή σε διαβάζω, σου υποβάλλω ότι έκανες ρητορική ερώτηση. Επειδή όποτε ανασταίνομαι διαβάζω τα κείμενα μερικών συγχρόνων Ελλήνων Μοϊκανών, ξέρω ότι μπλοφάρεις και ότι προσπαθείς να με παγιδεύσεις. Έστω. Σου απαντώ αρχίζοντας από το τελευταίο.
Πρώτον, λοιπόν, για να συντομεύσουμε επειδή πρέπει να πάω για ύπνο, το πιθάρι μου με περιμένει, να διαβάσεις Γιώργο Κοντογιώργη. Να διαβάσεις τι λέει για τις ευθύνες των μελών μιας κοινωνίας στα σημερινά καθεστώτα έμμεσης αντιπροσώπευσης αλλά και σε κάθε άλλο ελλειμματικό πολιτικό σύστημα. Το διάβασα και σε δικά σου κείμενα γι’ αυτό άσε το δούλεμα. Είναι μαζοχισμός, φίλε μεγαλονησιώτη, να δέχεστε την προπαγάνδα αυτών των άθλιων εγκάθετων και να αυτομαστιγώνεστε. Έλεος μεγαλονησιώτη. Από το 1821 δουλεύετε μέρα νύχτα, σας ληστεύουν, σας σκοτώνουν, σας υποδουλώνουν, παραδίδουν τις πατρίδες σας στους εισβολείς και εσείς δέχεστε την προπαγάνδα ότι φταίτε;
Δεύτερον, Δεν κατάλαβα! Τι εννοείς «πριν από αυτούς»; Δεν είναι οι ίδιοι ή τα παιδιά και τα εγγόνια τους; Οι ρίζες τους μάλιστα πάνε πίσω μέχρι και τον Κωλέττη.
Τρίτον, δεν έχουν σημασία τα άτομα. Τα ηγετικά μέλη των εγκάθετων εξουσιών της εξάρτησης σε ξεπεσμένα κράτη όπως το σύγχρονο δικό σας είναι μορφικά πανομοιότυπα. Είναι ένας ιδεολογικός ακταρμάς αριστεροδεξιοφασιστοκεντροσοσιαλψευτοφιλελεύθεροιτραβεστιπροοδοευτικοί. Τραβεστί ιδεολογίες που τις ντύνουν με ψεύτικα λόγια. Κάπως έτσι και μάλιστα με πολλές φτηνές εκδοχές και αποχρώσεις.
Π. Ήφαιστος. Δηλαδή Διογένη τι μας λες; Επειδή δεν βρίσκεις αστούς στην σύγχρονη Ελλάδα είσαι με τον Αλέξη; Μήπως ισοπεδώνεις τα πάντα!
Διογένης. Τίποτα δεν ισοπεδώνω. Άκου λοιπόν εις Αθήναις εξορισμένε μεγαλονησιώτη:
Σε αυτόν τον ιδεολογικοπαραταξιακό ακταρμά που εσείς ονομάζετε παρατάξεις και που πιθηκίζουν τα δυτικά αστικά κράτη υπάρχουν πολλοί εγκλωβισμένοι. Κατάσταση πολιορκίας ισχύει για όποιον θέλει να είναι σωστός αστός, σωστός πατριώτης και σωστός πολίτης ή ακόμη και σωστός κομμουνιστής.
Τώρα περί Αλέξη. Ποιον εννοείς γιατί ξέρω πολλούς. Μήπως αυτόν εκεί κοντά στο Πολυτεχνείο που έχει πολλούς φίλους από τα Εξάρχεια; Αν εννοείς αυτούς, ξέρεις πόσου αναρχικούς συνάντησα και είναι πιο πατριώτες από αυτούς που αυτοονομάζονται αστοί! Εάν εννοείς τον γνωστό Αλέξη, εκείνον που μικροδείχνει όταν τον βλέπω στις τηλεοράσεις σας, δεν κατάλαβα τι εννοείς. Αυτός είναι το πρόβλημά σας; Μήπως μεγαλονησιώτη τίποτα δεν αντιλαμβάνεσαι για το τι συμβαίνει γύρω σου. Όπως εξελίχθηκαν τα πράγματα ο ρόλος του κάθε Αλέξη είναι μοιραίος και αναπόδραστος. Γιατί;
Γιατί όταν η Ελλάδα βρίσκεται στα πρόθυρα της πλήρους εξουθένωσης και ταυτόχρονα υποδούλωσης και ή εκποίησης, ενώ την ίδια στιγμή καπιταλιστές, κερδοσκόποι, τεχνοκράτες κτλ, στην Ευρώπη και εδώ– τα κάνουν θάλασσα, κάποιος θα πρέπει να τους παίξει μουσική σε ρυθμό πεντοζάλης. Δεν έχει σημασία το πρόσωπο ή εάν τον λένε Αλέξη ή κάτι άλλο. Σημασία έχει να παίζει μουσική που θυμίζει πεντοζάλη. Μιλώ πολύ σοβαρά: Η πεντοζάλη είναι η μόνη διέξοδος εδώ στην Ελλαδίτσα σας αλλά και στην Εσπερία. Όταν ο παραλογισμός και ανορθολογισμός κυριαρχήσουν χρειάζεται πεντοζάλη. Τώρα, βέβαια, μπορείς να μου πεις ότι κάποιος Αντωνάκης που αμέριμνος ζει εκεί μέσα σε ένα κήπο χρυσανθέμων υπόσχεται αργό θάνατο. Λοιπόν τι προτιμάς αργό θάνατο; Έχε τον και σου αξίζει αν τον θέλεις. Εγώ καλά είμαι σε ένα μεγάλο πιθάρι εκεί ψηλά στον χλοερό τόπο.
Δεν καταλάβατε ότι εκεί στα δελτία των 8 αργό θάνατο σας υπόσχονται. Όσοι είναι κλέφτες και λωποδύτες ήδη τα κλεμμένα τα έβγαλαν έξω. Όπως όλοι οι απατεώνες και απάτριδες όλων των εποχών, όπως όλες οι ενσαρκώσεις της ιδιωτείας και της χυδαιότητας κατέστρεψαν την πατρίδα των άλλων και όπου γη θα θρέφει το πρόστυχο τομάρι τους.
Γιατί εμείς οι Έλληνες της Αρχαιότητας είχαμε του κόσμου τα κουσούρια αλλά τον απάτριδα και τον ιδιώτη τον θεωρούσαμε το κατακάθι της γης. Τον θεωρούσαμε τον χυδαιότερο όλων και τον πρόγονο αυτού του βρώμικου όντος που αργότερα ονομάσατε Μαρκήσιο de Sade.
Μηδενισμός, ωμή ισχύς, ιδιωτεία, καταστολή, βία, κοντολογίς βαρβαρότητα.
Τώρα, συνέχισε ο Διογένης, υπάρχει μια "ιλαροτραγική ελπίδα" πλην ίσως σωτήρια. Επειδή έρχομαι από παλιά και δεν τα συγκρατώ όλα, εάν εννοείς εκείνο τον μικρό Αλέξη στην διαφήμιση που παίζει με τα τρενάκια υπάρχει μια αμυδρή ελπίδα. Πολύ μικρή ελπίδα πριν καταλυθείτε. Εσείς οι πολίτες να εξοντωθείτε, τα τομάρια οι απάτριδες πρωταθλητές της ιδιωτείας να πάνε στις πολυτελείς τρώγλες τους κάπου στο εξωτερικό και οι ξένοι να κάνουν την Ελλαδίτσα σας Λιβύη, Ιράκ και Συρία (ούτε οι τζιχατιστές σας λείπουν, θα το δείτε, φροντίσατε όλοι γι’ αυτό).
Ποια είναι αυτή η αμυδρή ελπίδα; Ο σημερινός ψηφοφόρος να διαθέτει ένστικτο επιβίωσης. Εάν δεν διαθέτει γεια σας και θα τα ξαναπούμε εκεί ψηλά στον ουρανό.
Να εμποδίσει ο ψηφοφόρους να βάλει σε κίνηση το τρένο προς την λάθος κατεύθυνση αλλά ταυτόχρονα να εμποδίσει τον σχεδόν βέβαιο εκτροχιασμό του.
Έτσι καταντήσατε την ψωροκώσταινα Ελλαδίτσα μεγαλονησιώτη: Αργό θάνατο ή κίνδυνο εκτροχιασμού.
Κάποιος λοιπόν θα πρέπει να προσέχει τον κάθε Αλέξη να μην εκτροχιάσει γιατί διαφορετικά θα σας πάρει το ποτάμι. Άκουσες μεγαλονησιώτη. Θα σας πάρει το ποτάμι.
Π. Ήφαιστος. Πριν χωρίσουμε Διογένη. Πες μου και τι εννοείς Όταν υπονοείς ότι κάτι μπορεί να γίνει.
Διογένης. Ο αργός θάνατος δεν σας αξίζει. Φροντίστε λοιπόν με μια ανεξάρτητη ψήφο να μην εκτροχιαστεί το τρένο. Τα υπόλοιπα είναι δευτερεύοντα ή και ανύπαρκτα ζητήματα. Ακόμη και τον Χαικάλη να βάλετε υπουργό πολιτισμού δεν χάθηκε ο κόσμος μπροστά στον αργό θάνατο. Άσε που εγώ ως ομότεχνό μου, περίπου, συμπαθώ τον Χαικάλη. Έτερον εκάτερον όμως.
Συμβουλεύω λοιπόν ψήφο που θα οδηγήσει σε αναγκαίες εξισορροπήσεις που θα αξιώσουν:
Στιβαρά χέρια στο Άμυνας για αποτροπή κάθε εξωτερικής απειλής.
Στιβαρά χέρια στο Εξωτερικών για να τους τα λέει εξ αμάξης με … διπλωματικό τρόπο.
Και μια γερή ομάδα παλληκάρια διαπραγματευτές –διπλωμάτες, οικονομολόγους, κτλ– να λένε σε αυτούς εκεί έξω τα λάθη τους και να τους προτείνουν αξιόπιστες διεξόδους στην Ελλάδα και στην Ευρώπη. Δεν κατάλαβα, δεν μπορείτε να προτείνετε διεξόδους στους υπόλοιπους Ευρωπαίους; Σοβαρές όμως γιατί σας συμφέρει. Γιατί όπως ξέρεις η Ευρώπη σήμερα χίλια κομμάτια και πολλοί διψούν για σοβαρές προτάσεις. Ο δε κάθε μικρός Αλέξης αντί να παίζει με τα τραινάκια να παίζει κανένα όργανο σε ρυθμό πεντοζάλης.
Το χρειάζονται όλοι ακόμη και εκεί στην Εσπερία. Φτάνει είπαμε ο Ανεξάρτητος Εξισορροπητής να επιβάλει στιβαρή άμυνα, στιβαρή διπλωματία και στιβαρή διαπραγμάτευση. Τώρα το ποιος είναι ο Ανεξάρτητος Εξισορροπητής να τον βρείτε εσείς. Εγώ δεν ψηφίζω γιατί είμαι πεθαμένος αλλά σας πονάω, πώς να το κάνω. Εγώ γεννήθηκα και πέθανα και εγώ. Και η Πολιτεία όπως ξέρεις μεαλονησιώτη είναι μεγάλη υπόθεση. Η Πολιτεία ή κράτος όπως το λέτε σήμερα είναι το συμβόλαιο των νεκρών με τους ζωντανούς και τους απογόνους τους.
Άκουσέ με. Διαφορετικά εσείς όλοι που λέγεστε Έλληνες πολίτες σήμερα θα σκλαβωθείτε ή θα μεταναστεύσετε ή θα γίνετε Συρία. Θα πάθετε κανένα στραπάτσο εξωτερικό, θα φύγουν όλοι νέοι σας, η οικονομία σας θα μηδενιστεί, θα έχετε πάλι κανένα εμφύλιο. Αργό θάνατο ή στραπάτσο θα είστε το πρώτο μεγάλο θύμα όσων κεντρικά ή περιφερειακά ανήκουν στην Εσπερία. Τελεσίδικα και ίσως θανατηφόρα. Δώστε λοιπόν χρόνο στον εαυτό σας με μια μετάβαση να επιβιώσετε, να μην εκτροχιαστεί το τρένο και να αλλάξει και το πολιτικό σας σύστημα, να φύγουν όλοι αυτοί που σας ρίχνουν στα βράχια μετά το 1830. Το χρειάζεστε. Μια ασφαλή μετάβαση με εξισορρόπηση των άκρων πριν σας πάρει το ποτάμι.
Κατάλαβέ το μεγαλονησιώτη: Θα σας πάρει το ποτάμι και εσύ ως διεθνολόγος θα πρέπει να ξέρεις τι σημαίνει αυτό. Θα σας πάρει το ποτάμι!!!
Σκεφτείτε τι σημαίνει αυτό βγάζοντας τις παρωπίδες και τις μικροψυχίες. Κυρίως αποτινάσσοντας την προπαγάνδα με την οποία σας βομβαρδίζουν τα δελτία των 8 και όχι μόνο. |Τόσο έξυπνοι άνθρωποι εδώ και δεν αντιλαμβάνεται η πλειοψηφία ότι σας επιβάλλουν αργό θάνατο ενώ μπορεί να μην είναι και τόσο αργός εάν σας πάρει το ποτάμι προς τους κρημνούς και τα βράχια όπου είναι στημένες πολλές κλίνες του Προκρούστη των στρατηγικών παιγνίων των άσπονδων φίλων σας.
Ξυπνήστε Ελληνες, κραύγασε ο Διογένης κουνώντας το λυχνάρι του. Αστούς δεν έχετε, την οικονομία σας την εξανέμισαν οι αεριτζήδες, τους νέους σας του εξόρισαν οι ερασιτέχνες και ήδη χορεύετε πεντοζάλη. Αργοπεθαίνετε. Πριν δεν είναι πολύ αργά πρώτον, μην δεχθείτε τον εκβιασμό του αργού θανάτου και δεύτερον μη αφήσετε το τραινάκι να εκτροχιαστεί. ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΣΟΦΗ ΠΟΛΙΤΙΚΉ ΨΗΦΟ που θα ανοίξει ευκαιρίες για ασφαλή μετάβαση.
Συνέχισε ο Διογένης να ανηφορίζει προς Ακρόπολη. Κάπου εκεί πρέπει να έχει κανένα πιθάρι. Άφωνος για το πόσο καλά ήξερε τι μας συμβαίνει, τον παρακολούθησα να ανηφορίζει μέχρι που δεν έβλεπα πια το λυχνάρι. Επειδή δεν παρακολουθώ τηλεόραση (δεν έχω τηλεόραση) δεν κατάλαβα τι έλεγε για κάποιο μικρό Αλέξη και κάτι τρενάκια. Ξέρει κανείς τι εννοούσε με ανεξάρτητη ψήφο, με Άμυνας, με Εξωτερικών και για διαπραγματεύσεις και για –ως εκ τούτου σχετικά ανώδυνη πεντοζάλη; Τέλος πάντων, εάν ο ξεκούτης ο Διογένης πλάκα έκανε ξεχάστε τον. Ας μας πάρει το ποτάμι και βλέπουμε. Είναι και αυτό μια λύση. Θα έλεγε και ο Αλεξανδρινός.
Πηγή
Κάποτε κατοίκησα στο Θησείο. Με συμφοιτητές μου, παλαιότερα, πηγαίναμε στην Αγορά και συζητούσαμε. Περίπου θέατρο που αναβίωνε την άμεση δημοκρατία. Σούρουπο πριν λίγες μέρες, πήγαινα να συναντήσω συνάδελφο από το εξωτερικό που περνούσε από την Αθήνα. Εκεί κοντά σε μια ταβέρνα που ξέρω με καλή ρετσίνα. Κατηφορίζοντας συνάντησα τον Διογένη. Με ξάφνιασε: Κουρασμένος, απογοητευμένος και ανήσυχος. Το λυχνάρι του μισοσβησμένο.
Π. Ήφαιστος. Τι έχεις Διογένη; Είσαι καλά;
Διογένης. Όχι. Πάει να σβήσει το λυχνάρι, εγώ γέρασα και θα πεθάνω. Ψάχνω και δεν τους βρίσκω.
Π. Ήφαιστος. Τι ψάχνεις και ποιους δεν βρίσκεις;
Διογένης. Ψάχνω για λίγους Έλληνες Αστούς. Λίγους φιλελεύθερους, μπορούμε να τους ονομάσουμε και αστικοφιλελεύθερους. Δεν βρίσκω ούτε ένα.
Π. Ήφαιστος. Μήπως υπερβάλλεις Διογένη; Για όρισέ μου τι εννοείς «αστικοφιλελεύθερος».
Διογένης. Πολλά θα μπορούσα να πω. Αρχίζω από τον φίλο μου τον Τσαρούχη. Σωστά είπε πως αν και κομμουνιστής θα ανεχόταν και θα δεχόταν Γάλλους ή Βρετανούς αστούς. Ιδού πως το αιτιολόγησε ο μεγάλος ζωγράφος και άφθαστος αμπελοφιλόσοφος, όμως εμένα:
Πρώτον, γιατί οι μοντερνιστές αστοί είναι κύριοι. Θα με εκμεταλλεύονταν και θα με κατέστελλαν εάν επαναστατούσα αλλά δεν θα μου ρουφούσαν όλο το αίμα.
Δεύτερον, δεν θα μου ρουφούσαν όλο το αίμα γιατί είναι ορθολογιστές. Ως ορθολογιστές λοιπόν και Γάλλοι και Άγγλοι αστοί δεν θα ρουφούσαν όλο το αίμα των πολιτών για να μην τους εξολοθρεύσουν, να μην τους αναγκάσουν να μεταναστεύσουν και να τους κρατήσουν εν ζωή με τα ελάχιστα εκείνα κριτήρια μιας φιλελεύθερης θεωρίας. Γιατί όπως θα ξέρεις υπάρχουν και φιλελεύθεροι που δεν είναι στυγνοί Δαρβινιστές. Φιλελεύθεροι που είναι Αριστοτελιστές και σέβονται ελάχιστα, στοιχειώδη και στοιχειώδη.
[Για να μην παρεξηγηθούμε, μου είπε ο Διογένης, μην θεωρήσεις ότι εγώ είμαι Αριστοτελιστής. Ανάλυση των πραγμάτων κάνω ενώ ψάχνω για σύγχρονους Έλληνες αστούς και μάλιστα ενθυμούμενος τις οξυδερκείς παρατηρήσεις του Τσαρούχη εκεί υψηλά στα σύννεφα όπου συναντιόμαστε και αμπελοφιλοσοφούμε]
Τρίτον και συναφές, θα προτιμούσα τους Άγγλους και Γάλλους Αστούς, μου λέει ο Τσαρούχης, επειδή είναι πατριώτες. Πώς να το κάνουμε, λέει ακόμη εκεί υψηλά ο ζωγράφος. Είναι εκμεταλλευτές αλλά κύριοι και αριστοκράτες που διαιωνίστηκαν με κράτος, δεν έχουν πολλή δημοκρατία παρά μόνο συμβάσεις δικαιωμάτων που συχνά δεν τηρούν αλλά ξέρουν την σημασία για αυτούς του κράτους στον σύγχρονο ανελέητο κόσμο. Συμφωνώ με τον Τσαρούχη, συνεχίζει ο Διογένης. Η φιλοπατρία για ένα σύγχρονο μοντερνιστή αστό είναι κανόνας. Στην Ελλάδα είναι εξαίρεση που και αυτή χρειάζομαι μεγαλύτερο λυχνάρι για να την βρω.
Τέταρτον, μου είπε επίσης ο Τσαρούχης: Θα προτιμούσα Άγγλους αστούς γιατί δεν θα υπηρετούσαν τους κατακτητές και όσοι το έκαναν όταν οι κατακτητές φεύγουν, εκτελούν τους δοσίλογους.
Πέμπτο, προσθέτω σε αυτά που είπε ο Τσαρούχης, συνέχισε ο Διογένης: Οι μοντερνιστές αστοί (ακόμη και η ιδιόμορφη κρατική νομενκλατούρα του Στάλιν το ίδιο έκανε) αν δεν τους εκτελέσουν τους στέλνουν σπίτι τους. Δεν τους αμείβουν με εξουσιαστικές καρέκλες όπως κάνετε εσείς οι νεοέλληνες μετά το 1830. Όταν μετά την επανάσταση εξολοθρεύατε την Ελληνική αστική τάξη της διασποράς για να βάζετε έκτοτε στην εξουσία μόνο όσους υπηρετούν τους ξένους, όσους λένε ψέματα, όσους εξελίσσονται σε συμμορίες ληστών και όσους όταν και όποτε σηκώνεται κεφάλι σας εξοντώνουν, σας εξορίζουν και στο τέλος θα σας αποτελειώσουν. Ακόμη αγαπητέ μεγαλονησιώτη, συνέχισε ο Διογένης, εάν σταθούμε τα τελευταία πέντε χρόνια, ο Γάλλοι ή Άγγλοι αστοί δεν θα έκαναν αυτό που σας κάνουν οι Έλληνες αστοί. Οι οποίοι για να γλύφουν κάτι κοκαλάκια, οι άθλιοι, καταστρέφουν και εκποιούν τον πλούτο των νεοελλήνων που με κόπο και μόχθο έκαναν μετά το 1821. Οι οποίοι για να γλύφουν κοκαλάκια δεν διστάζουν να ψηφίζουν κατ’ εντολή ξένων κάθε βράδυ νόμους που επικαλούνται ως νομιμοποίηση για να σας αποτελειώσουν. Τι αθλιότητα: Για μια κίβδηλη καρέκλα οι απάτριδες, οι άπληστοι και οι νάνοι συγκρινόμενοι με τους Γάλλους ή Άγγλους αστούς.
Π. Ήφαιστος. Διογένη είσαι επαναστάτης. Όρισέ μου σε παρακαλώ τι εννοείς με Έλληνα αστικοφιλελεύθερο.
Διογένης. Όπως ξέρεις ίσως και εγώ με δικούς σας όρους να μπορούσα κάλλιστα να ονομαστώ κομμουνιστής (ή όπως λέτε εσείς οι σύγχρονοι Έλληνες προοδευτικός). Ας πούμε όμως ότι «είμαι κομμουνιστής αλλά Έλληνας» και μάλιστα όπως και ο Τσαρούχης και τόσοι άλλοι λογικός και ορθολογιστής. Γι’ αυτό θέλω να ζω σε αυτή την χώρα αξιοπρεπώς έστω και αν είμαι φτωχός και τον ορίζω τον Έλληνα αστό ως εξής:
Πρώτον, είναι πατριώτης. Η φιλοπατρία είναι εγγενής σε κάθε μέλος κάθε πολιτείας κάθε εποχής και κάθε περιοχής. Είτε είσαι αστός είτε κομμουνιστής πρέπει να ξέρεις ότι δεν πρόκειται να ενωθεί ο πλανήτης, δηλαδή οι κινέζοι με τους Άραβες, οι Άραβες με τους Σουηδούς και όλοι οι άλλοι με όλους τους άλλους. Η πατρίδα λοιπόν είναι πατρίδα όπως και να έχει. Ακόμη και σε μια συμπολιτεία που δεν βλέπω να κοντεύει.
Δεύτερον, οι δικός μου τύπος Έλληνα αστού δεν υπηρετεί δουλικά τους ξένους αλλά διαπραγματεύεται με τους ξένους οι οποίοι στον δικό μας κόσμο τον κλασικό και στον δικό σας τον κρατοκεντρικό, όπως τον λέτε, οι ξένοι όταν κατέχουν την εξουσία μόνο κατακτητές μπορούν να είναι. Ο δικός μου Έλληνας αστός μεγιστοποιεί τα συμφέροντα της χώρας του παλεύοντας αενάως να ισορροπήσει τις σχέσεις με τους πιο ισχυρούς (Αυτό φαίνεται διάβασε ο Διογένης που μάλλον εκεί μέσα στο πιθάρι του κοντά στην Ακρόπολη διαθέτει και διαδίκτυο: «πελατειακές διαπραγματεύσεις τα λέτε εσείς οι στρατηγιστές - http://wp.me/p3OlPy-wB).
Τρίτον, όπως κάνουν εκεί στην χώρα του John Rawls φροντίζουν για μια στοιχειώδη έστω διανεμητική δικαιοσύνη που συμβολίζει μια εξέλιξη σε σχέση με τον Θεοκρατικό Μεσαίωνα των δουλοπαροίκων και των ρακένδυτων. Τα πράγματα εξελίσσονται, πώς να το κάνουμε, μόνο οι Έλληνες δεν εξελίσσονται και γι’ αυτό δεν έχουν αστούς. Αν και το ξέρω πως ποτέ δεν θα φτάσουν ποτέ οι σύγχρονοι Έλληνες την δημοκρατία αυτών που επικαλούνται ως προγόνους τους θα μπορούσαν να έχουν λίγα –μα τον Δία λίγα, ελάχιστα τουλάχιστον– checks and balances.
Ντροπή σας νεοέλληνες. Μηδέν δημοκρατία: Δελτία των οκτώ (κοινώς «γιανοπριντεριστάν» και άλλες αηδίες). Πραιτοριανοί που ρυθμίζουν το τράφικ μεταξύ τροικανών και ξένων εισβολέων κάθε εποχής.
Π. Ήφαιστος. Σταμάτα Διογένη πήρες φόρα. Δηλαδή τον Κωστάκη, τον Γιωργάκη, τον Βαγγελάκη, τον Αντωνάκη και τους άλλους; Τους μηδένισες τελείως; Πριν από αυτούς τι είχαμε; Σε τελευταία ανάλυση δεν φταίνε οι Έλληνες πολίτες, αυτοί που τους ανέχτηκαν ή και συμμετείχαν στο «πάρτι», τις φούσκες και το όργιο της κατανάλωσης;
Διογένης. Ειλικρινά δεν περίμενα από εσένα τέτοια ερώτηση. Επειδή σε διαβάζω, σου υποβάλλω ότι έκανες ρητορική ερώτηση. Επειδή όποτε ανασταίνομαι διαβάζω τα κείμενα μερικών συγχρόνων Ελλήνων Μοϊκανών, ξέρω ότι μπλοφάρεις και ότι προσπαθείς να με παγιδεύσεις. Έστω. Σου απαντώ αρχίζοντας από το τελευταίο.
Πρώτον, λοιπόν, για να συντομεύσουμε επειδή πρέπει να πάω για ύπνο, το πιθάρι μου με περιμένει, να διαβάσεις Γιώργο Κοντογιώργη. Να διαβάσεις τι λέει για τις ευθύνες των μελών μιας κοινωνίας στα σημερινά καθεστώτα έμμεσης αντιπροσώπευσης αλλά και σε κάθε άλλο ελλειμματικό πολιτικό σύστημα. Το διάβασα και σε δικά σου κείμενα γι’ αυτό άσε το δούλεμα. Είναι μαζοχισμός, φίλε μεγαλονησιώτη, να δέχεστε την προπαγάνδα αυτών των άθλιων εγκάθετων και να αυτομαστιγώνεστε. Έλεος μεγαλονησιώτη. Από το 1821 δουλεύετε μέρα νύχτα, σας ληστεύουν, σας σκοτώνουν, σας υποδουλώνουν, παραδίδουν τις πατρίδες σας στους εισβολείς και εσείς δέχεστε την προπαγάνδα ότι φταίτε;
Δεύτερον, Δεν κατάλαβα! Τι εννοείς «πριν από αυτούς»; Δεν είναι οι ίδιοι ή τα παιδιά και τα εγγόνια τους; Οι ρίζες τους μάλιστα πάνε πίσω μέχρι και τον Κωλέττη.
Τρίτον, δεν έχουν σημασία τα άτομα. Τα ηγετικά μέλη των εγκάθετων εξουσιών της εξάρτησης σε ξεπεσμένα κράτη όπως το σύγχρονο δικό σας είναι μορφικά πανομοιότυπα. Είναι ένας ιδεολογικός ακταρμάς αριστεροδεξιοφασιστοκεντροσοσιαλψευτοφιλελεύθεροιτραβεστιπροοδοευτικοί. Τραβεστί ιδεολογίες που τις ντύνουν με ψεύτικα λόγια. Κάπως έτσι και μάλιστα με πολλές φτηνές εκδοχές και αποχρώσεις.
Π. Ήφαιστος. Δηλαδή Διογένη τι μας λες; Επειδή δεν βρίσκεις αστούς στην σύγχρονη Ελλάδα είσαι με τον Αλέξη; Μήπως ισοπεδώνεις τα πάντα!
Διογένης. Τίποτα δεν ισοπεδώνω. Άκου λοιπόν εις Αθήναις εξορισμένε μεγαλονησιώτη:
Σε αυτόν τον ιδεολογικοπαραταξιακό ακταρμά που εσείς ονομάζετε παρατάξεις και που πιθηκίζουν τα δυτικά αστικά κράτη υπάρχουν πολλοί εγκλωβισμένοι. Κατάσταση πολιορκίας ισχύει για όποιον θέλει να είναι σωστός αστός, σωστός πατριώτης και σωστός πολίτης ή ακόμη και σωστός κομμουνιστής.
Τώρα περί Αλέξη. Ποιον εννοείς γιατί ξέρω πολλούς. Μήπως αυτόν εκεί κοντά στο Πολυτεχνείο που έχει πολλούς φίλους από τα Εξάρχεια; Αν εννοείς αυτούς, ξέρεις πόσου αναρχικούς συνάντησα και είναι πιο πατριώτες από αυτούς που αυτοονομάζονται αστοί! Εάν εννοείς τον γνωστό Αλέξη, εκείνον που μικροδείχνει όταν τον βλέπω στις τηλεοράσεις σας, δεν κατάλαβα τι εννοείς. Αυτός είναι το πρόβλημά σας; Μήπως μεγαλονησιώτη τίποτα δεν αντιλαμβάνεσαι για το τι συμβαίνει γύρω σου. Όπως εξελίχθηκαν τα πράγματα ο ρόλος του κάθε Αλέξη είναι μοιραίος και αναπόδραστος. Γιατί;
Γιατί όταν η Ελλάδα βρίσκεται στα πρόθυρα της πλήρους εξουθένωσης και ταυτόχρονα υποδούλωσης και ή εκποίησης, ενώ την ίδια στιγμή καπιταλιστές, κερδοσκόποι, τεχνοκράτες κτλ, στην Ευρώπη και εδώ– τα κάνουν θάλασσα, κάποιος θα πρέπει να τους παίξει μουσική σε ρυθμό πεντοζάλης. Δεν έχει σημασία το πρόσωπο ή εάν τον λένε Αλέξη ή κάτι άλλο. Σημασία έχει να παίζει μουσική που θυμίζει πεντοζάλη. Μιλώ πολύ σοβαρά: Η πεντοζάλη είναι η μόνη διέξοδος εδώ στην Ελλαδίτσα σας αλλά και στην Εσπερία. Όταν ο παραλογισμός και ανορθολογισμός κυριαρχήσουν χρειάζεται πεντοζάλη. Τώρα, βέβαια, μπορείς να μου πεις ότι κάποιος Αντωνάκης που αμέριμνος ζει εκεί μέσα σε ένα κήπο χρυσανθέμων υπόσχεται αργό θάνατο. Λοιπόν τι προτιμάς αργό θάνατο; Έχε τον και σου αξίζει αν τον θέλεις. Εγώ καλά είμαι σε ένα μεγάλο πιθάρι εκεί ψηλά στον χλοερό τόπο.
Δεν καταλάβατε ότι εκεί στα δελτία των 8 αργό θάνατο σας υπόσχονται. Όσοι είναι κλέφτες και λωποδύτες ήδη τα κλεμμένα τα έβγαλαν έξω. Όπως όλοι οι απατεώνες και απάτριδες όλων των εποχών, όπως όλες οι ενσαρκώσεις της ιδιωτείας και της χυδαιότητας κατέστρεψαν την πατρίδα των άλλων και όπου γη θα θρέφει το πρόστυχο τομάρι τους.
Γιατί εμείς οι Έλληνες της Αρχαιότητας είχαμε του κόσμου τα κουσούρια αλλά τον απάτριδα και τον ιδιώτη τον θεωρούσαμε το κατακάθι της γης. Τον θεωρούσαμε τον χυδαιότερο όλων και τον πρόγονο αυτού του βρώμικου όντος που αργότερα ονομάσατε Μαρκήσιο de Sade.
Μηδενισμός, ωμή ισχύς, ιδιωτεία, καταστολή, βία, κοντολογίς βαρβαρότητα.
Τώρα, συνέχισε ο Διογένης, υπάρχει μια "ιλαροτραγική ελπίδα" πλην ίσως σωτήρια. Επειδή έρχομαι από παλιά και δεν τα συγκρατώ όλα, εάν εννοείς εκείνο τον μικρό Αλέξη στην διαφήμιση που παίζει με τα τρενάκια υπάρχει μια αμυδρή ελπίδα. Πολύ μικρή ελπίδα πριν καταλυθείτε. Εσείς οι πολίτες να εξοντωθείτε, τα τομάρια οι απάτριδες πρωταθλητές της ιδιωτείας να πάνε στις πολυτελείς τρώγλες τους κάπου στο εξωτερικό και οι ξένοι να κάνουν την Ελλαδίτσα σας Λιβύη, Ιράκ και Συρία (ούτε οι τζιχατιστές σας λείπουν, θα το δείτε, φροντίσατε όλοι γι’ αυτό).
Ποια είναι αυτή η αμυδρή ελπίδα; Ο σημερινός ψηφοφόρος να διαθέτει ένστικτο επιβίωσης. Εάν δεν διαθέτει γεια σας και θα τα ξαναπούμε εκεί ψηλά στον ουρανό.
Να εμποδίσει ο ψηφοφόρους να βάλει σε κίνηση το τρένο προς την λάθος κατεύθυνση αλλά ταυτόχρονα να εμποδίσει τον σχεδόν βέβαιο εκτροχιασμό του.
Έτσι καταντήσατε την ψωροκώσταινα Ελλαδίτσα μεγαλονησιώτη: Αργό θάνατο ή κίνδυνο εκτροχιασμού.
Κάποιος λοιπόν θα πρέπει να προσέχει τον κάθε Αλέξη να μην εκτροχιάσει γιατί διαφορετικά θα σας πάρει το ποτάμι. Άκουσες μεγαλονησιώτη. Θα σας πάρει το ποτάμι.
Π. Ήφαιστος. Πριν χωρίσουμε Διογένη. Πες μου και τι εννοείς Όταν υπονοείς ότι κάτι μπορεί να γίνει.
Διογένης. Ο αργός θάνατος δεν σας αξίζει. Φροντίστε λοιπόν με μια ανεξάρτητη ψήφο να μην εκτροχιαστεί το τρένο. Τα υπόλοιπα είναι δευτερεύοντα ή και ανύπαρκτα ζητήματα. Ακόμη και τον Χαικάλη να βάλετε υπουργό πολιτισμού δεν χάθηκε ο κόσμος μπροστά στον αργό θάνατο. Άσε που εγώ ως ομότεχνό μου, περίπου, συμπαθώ τον Χαικάλη. Έτερον εκάτερον όμως.
Συμβουλεύω λοιπόν ψήφο που θα οδηγήσει σε αναγκαίες εξισορροπήσεις που θα αξιώσουν:
Στιβαρά χέρια στο Άμυνας για αποτροπή κάθε εξωτερικής απειλής.
Στιβαρά χέρια στο Εξωτερικών για να τους τα λέει εξ αμάξης με … διπλωματικό τρόπο.
Και μια γερή ομάδα παλληκάρια διαπραγματευτές –διπλωμάτες, οικονομολόγους, κτλ– να λένε σε αυτούς εκεί έξω τα λάθη τους και να τους προτείνουν αξιόπιστες διεξόδους στην Ελλάδα και στην Ευρώπη. Δεν κατάλαβα, δεν μπορείτε να προτείνετε διεξόδους στους υπόλοιπους Ευρωπαίους; Σοβαρές όμως γιατί σας συμφέρει. Γιατί όπως ξέρεις η Ευρώπη σήμερα χίλια κομμάτια και πολλοί διψούν για σοβαρές προτάσεις. Ο δε κάθε μικρός Αλέξης αντί να παίζει με τα τραινάκια να παίζει κανένα όργανο σε ρυθμό πεντοζάλης.
Το χρειάζονται όλοι ακόμη και εκεί στην Εσπερία. Φτάνει είπαμε ο Ανεξάρτητος Εξισορροπητής να επιβάλει στιβαρή άμυνα, στιβαρή διπλωματία και στιβαρή διαπραγμάτευση. Τώρα το ποιος είναι ο Ανεξάρτητος Εξισορροπητής να τον βρείτε εσείς. Εγώ δεν ψηφίζω γιατί είμαι πεθαμένος αλλά σας πονάω, πώς να το κάνω. Εγώ γεννήθηκα και πέθανα και εγώ. Και η Πολιτεία όπως ξέρεις μεαλονησιώτη είναι μεγάλη υπόθεση. Η Πολιτεία ή κράτος όπως το λέτε σήμερα είναι το συμβόλαιο των νεκρών με τους ζωντανούς και τους απογόνους τους.
Άκουσέ με. Διαφορετικά εσείς όλοι που λέγεστε Έλληνες πολίτες σήμερα θα σκλαβωθείτε ή θα μεταναστεύσετε ή θα γίνετε Συρία. Θα πάθετε κανένα στραπάτσο εξωτερικό, θα φύγουν όλοι νέοι σας, η οικονομία σας θα μηδενιστεί, θα έχετε πάλι κανένα εμφύλιο. Αργό θάνατο ή στραπάτσο θα είστε το πρώτο μεγάλο θύμα όσων κεντρικά ή περιφερειακά ανήκουν στην Εσπερία. Τελεσίδικα και ίσως θανατηφόρα. Δώστε λοιπόν χρόνο στον εαυτό σας με μια μετάβαση να επιβιώσετε, να μην εκτροχιαστεί το τρένο και να αλλάξει και το πολιτικό σας σύστημα, να φύγουν όλοι αυτοί που σας ρίχνουν στα βράχια μετά το 1830. Το χρειάζεστε. Μια ασφαλή μετάβαση με εξισορρόπηση των άκρων πριν σας πάρει το ποτάμι.
Κατάλαβέ το μεγαλονησιώτη: Θα σας πάρει το ποτάμι και εσύ ως διεθνολόγος θα πρέπει να ξέρεις τι σημαίνει αυτό. Θα σας πάρει το ποτάμι!!!
Σκεφτείτε τι σημαίνει αυτό βγάζοντας τις παρωπίδες και τις μικροψυχίες. Κυρίως αποτινάσσοντας την προπαγάνδα με την οποία σας βομβαρδίζουν τα δελτία των 8 και όχι μόνο. |Τόσο έξυπνοι άνθρωποι εδώ και δεν αντιλαμβάνεται η πλειοψηφία ότι σας επιβάλλουν αργό θάνατο ενώ μπορεί να μην είναι και τόσο αργός εάν σας πάρει το ποτάμι προς τους κρημνούς και τα βράχια όπου είναι στημένες πολλές κλίνες του Προκρούστη των στρατηγικών παιγνίων των άσπονδων φίλων σας.
Ξυπνήστε Ελληνες, κραύγασε ο Διογένης κουνώντας το λυχνάρι του. Αστούς δεν έχετε, την οικονομία σας την εξανέμισαν οι αεριτζήδες, τους νέους σας του εξόρισαν οι ερασιτέχνες και ήδη χορεύετε πεντοζάλη. Αργοπεθαίνετε. Πριν δεν είναι πολύ αργά πρώτον, μην δεχθείτε τον εκβιασμό του αργού θανάτου και δεύτερον μη αφήσετε το τραινάκι να εκτροχιαστεί. ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΣΟΦΗ ΠΟΛΙΤΙΚΉ ΨΗΦΟ που θα ανοίξει ευκαιρίες για ασφαλή μετάβαση.
Συνέχισε ο Διογένης να ανηφορίζει προς Ακρόπολη. Κάπου εκεί πρέπει να έχει κανένα πιθάρι. Άφωνος για το πόσο καλά ήξερε τι μας συμβαίνει, τον παρακολούθησα να ανηφορίζει μέχρι που δεν έβλεπα πια το λυχνάρι. Επειδή δεν παρακολουθώ τηλεόραση (δεν έχω τηλεόραση) δεν κατάλαβα τι έλεγε για κάποιο μικρό Αλέξη και κάτι τρενάκια. Ξέρει κανείς τι εννοούσε με ανεξάρτητη ψήφο, με Άμυνας, με Εξωτερικών και για διαπραγματεύσεις και για –ως εκ τούτου σχετικά ανώδυνη πεντοζάλη; Τέλος πάντων, εάν ο ξεκούτης ο Διογένης πλάκα έκανε ξεχάστε τον. Ας μας πάρει το ποτάμι και βλέπουμε. Είναι και αυτό μια λύση. Θα έλεγε και ο Αλεξανδρινός.
Πηγή
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου